4/15/15

Prof Nico Frijda RIP

Dit artikel is gepubliceerd op Marketing Online&Adformatie en de blog van BR-ND

Over geluk en aantrekkelijkheid van de dingen om ons heen.

Afgelopen zaterdag overleed Nico Frijda op 87-jarige leeftijd. Nico brak in de jaren tachtig internationaal door met zijn baanbrekende boek De emoties. Tot dan lag de nadruk binnen de psychologie op het gedrag van mensen. Emoties werden als een minder belangrijk bijverschijnsel gezien. Nico stelde dat emoties juist de aanjager zijn van het gedrag. Ze sturen gedrag in de richting van bepaalde belangen en dat doen zij volgens de wetten van het gevoel. Emoties geven aan dat we iets moeten doen en laten ons weten als het doel is bereikt. Het zijn dus geen aanvechtingen die onze redelijke plannen doorkruisen, het verstand is hooguit de dienstknecht van emoties. 

Verstand is hooguit de dienstknecht van emoties

Nico was tot 2004 mijn buurman aan een van de grachtjes van het Java-eiland in Amsterdam. Niet dat we direct naast elkaar woonden, maar er zaten een paar huizen tussen. Onze achtertuinen waren open en als we zomers buiten zaten, dan zochten de trotse bezitters van deze nieuwe grachtenpandjes elkaar op. We aten vaak samen, dronken wijn en bespraken de problemen van de wereld tot in de vroege uurtjes. Zo kwam ik er achter dat Nico een zeer invloedrijke psychologie professor was en een van de meest vermakelijke denkers die ik ooit tegen ben gekomen. 
Betekenis van geluk, waarden en aantrekkelijkheid
Ik wist toen nog niet dat Nico een paar jaar later een belangrijke rol in mijn professionele leven zou gaan spelen. In 2005 ging ik wetenschappelijk onderzoek doen samen met branding diva Kim Cramer PhD. Wij hebben toen meerdere malen uitgebreid met Nico gesproken in onze zoektocht naar de betekenis van geluk, waarden en aantrekkelijkheid van merken. We namen hem dan mee naar een van de betere Amsterdamse restaurants en dat werden de meest vermakelijke, leerzame en ontroerende avonden.  
Achterhaalde wetmatigheden in ons vakgebied
Wat ik me er nog goed van herinner is dat Nico bepaald niet onder de indruk was van de methodes en theorieën die in de reclamewereld werden gebruikt. Alhoewel hij het niet met zoveel woorden zei, liet hij wel merken dat hij het maar een achterlijk wereldje vond. Het lukte mij overigens niet goed om uit te leggen dat wij niet uit de reclamewereld kwamen, maar uit de wereld van de merken en dat we met serieus wetenschappelijk onderzoek bezig waren. Voor Nico was dat allemaal een pot nat. Wij zaten in het hokje van de reclame en daar bleven we mooi in zitten. Ik kan me er overigens wel wat bij voorstellen, aangezien het in ons vakgebied toch nog vaak voorkomt dat er volgens achterhaalde wetmatigheden zoals bijvoorbeeld het AIDA-model (E. St. Elmo Lewis, 1896), DAGMAR model (Russel H. Colley, 1961) of het kennis, houding en gedrag model gedacht word. Voor een emotie wetenschapper als Nico Frijda moet dit vloeken in de kerk zijn geweest.
Belangen zoals vriendschap, creativiteit, status en sexualiteit
Nico vond het dus een heel goed idee dat we de bestaande merken en communicatie theorie wilden loslaten en ons verder zouden gaan verdiepen in de sociologie, psychologie en neurologie. De aanwezigheid van mijn onderzoekspartner Kim Cramer - gepromoveerd aan de UvA - zal zeker positief bijgedragen hebben aan de geloofwaardigheid van ons onderzoeksproject en de bereidheid van Nico om ons te helpen. Toen we tijdens een tweede etentje met hem spraken, wat overigens een hele opgaaf was, want Nico was stokdoof en nog niet zo behendig met het instellen van zijn gehoorapparaat, zette hij ons vol op het spoor van de menselijke belangen. Hij vond ‘belangen’ een beter woord dan waarden, motieven, driften, etc. Wij moesten er eerst even aan wennen, maar als snel voelden we ons er helemaal okay mee. Immers, het gaat om de dingen die belangrijk voor je zijn. Dingen zoals vriendschap, creativiteit, status en sexualiteit. 
Sleutel tot geluk en aantrekkelijkheid van de dingen
We dachten dat er al veel wetenschappers die ‘belangen’ hadden vastgesteld en dat er vast wel een lijst zou zijn waar wetenschappelijke consensus over bestaat. Dus vroeg ik Nico er naar, waarna hij ons vertelde dat hij geen idee had wat de menselijke belangen zijn. En er was al zeker geen alom geaccepteerd lijstje voorhanden. Kortom, Nico zette ons aan het werk om zo’n inventarisatie te maken. Volgens Nico zouden we daar wel eens de sleutel tot het geluk en de aantrekkelijkheid van de dingen om ons heen kunnen vinden.
Vrouwenborst als onderzoeksobject
Aantrekkelijkheid was overigens een van de onderwerpen die Nico ook op zijn oude dag maar bleef boeien. Ik weet nog heel goed dat hij me op een zomeravond vertelde over zijn onderzoek naar de aantrekkelijkheid van de vrouwenborst. De vrouwenborst heeft namelijk een bijzonder intrigerende ronde vorm. Die vorm is eigenlijk een groot mysterie. Andere borstvoedende soorten hebben helemaal niet zo’n volle ronde vorm, als ze niet lacteren. Eigenlijk is de borst het meest onderscheidende lichaamsdeel tussen man en vrouw. En bovendien vinden zowel mannen als vrouwen het fijn om aan borsten te zitten tijdens het liefdesspel. Een bezigheid die andere soorten ook helemaal niet kennen. Tja, de vrouwenborst. Ik hoor Nico er nog over reflecteren...
Nico, dank je voor je inspiratie, je wijsheid en al het plezier dat je me gegeven hebt. 
Alexander Koene | BR-ND

4/9/15

Hoe krijgt de bankier zijn reputatie weer terug?


‘Zou je dat nu wel doen? Het zouden jullie potentiële opdrachtgevers kunnen zijn’, vroeg mijn vader enigszins bezorgd.


Afgelopen lange weekend was ik op vakantie bij mijn ouders. Samen met mijn broer en zoon genoten we van een heerlijk paasweekend hoog in de Franse alpen, verse sneeuw, zon, lekker even ver weg van mijn dagelijkse brandingpraktijk.
Tijdens de borrel en avondeten hebben we over van alles gesproken. Ook over de bizarre ontwikkelingen in de financiële sector. Het was mijn ouders opgevallen dat ik, in mijn geschreven stukjes, het af en toe niet kan nalaten fel uit te halen naar de financiële sector. 'Zou je dat nu wel doen? Het zouden jullie potentiële opdrachtgevers kunnen zijn’, vroeg mijn vader enigszins bezorgd.
Verstandig?
Is het wel verstandig om als brandingconsultant je ongenoegen te uiten over de financiële sector? Ik probeer overigens in mijn werk altijd positief te zijn en met constructieve voorbeelden en oplossingen te komen. Ik wil mijn visie delen en aangeven waar het wat mij betreft naar toe zou moeten om merken, organisaties en de maatschappij een beetje mooier, eerlijker en gelukkiger te maken. Daar past het ‘bashen’ van sectoren zeker niet bij. Niet verstandig dus.
Bovendien had ik in het verleden jarenlang diverse banken en verzekeraars als klant en heel interessante en complexe merkvraagstukken aan de hand gehad.
Bijvoorbeeld het positioneringsvraagstuk van Postbank, toen de ambitie ontstond om complexere producten zoals hypotheken te gaan verkopen. Of de rebranding en het merkportfoliovraagstuk toen Fortis bedrijven als a.s.r. en Mees Pierson opkocht. Ik herinner me ook een mooi traject voor ING, hoe ze zich zouden moeten positioneren om succesvol in private banking te worden.
Recent nog een vrij grote klus voor de verzekeraar van SNS Reaal. Stuk voor stuk waren het heel leerzame merkentrajecten, waar ik over het algemeen niets dan interessante, capabele en aardige mensen heb ontmoet.
Waarom dan toch uithalen naar de financials?
Na wat zelfreflectie ben ik er van overtuigd dat fundamentele hervorming van de financiële wereld hard nodig is. In de aanloop naar de economische crisis zijn de banken en verzekeraars het belang van hun klanten uit het oog verloren. Diverse perverse prikkels hebben er voor gezorgd dat de bankiers zelf het slachtoffer zijn geworden van hebzucht, jaloezie en grootsheidswaan. Joris Luyendijk beschrijft het allemaal haarfijn in zijn recente boek ‘Dat kan niet waar zijn. Onder bankiers.’
Ontsteltenis 
Met ontsteltenis zag ik enige weken geleden hoe Gerrit Zalm de salarisverhogingen van de ABN Amro-topbankiers probeerde recht te praten. Dat kan niet waar zijn, dacht ik nog. Komen ze daar mee weg? Ben ik nu gek geworden? Iedereen om mij heen had het er plotseling over. Ontsteltenis alom.
Gelukkig barstte er meteen een bom in de maatschappij en ontstond er zoveel boosheid en onrust, dat de betreffende bankiers eieren voor hun geld kozen en voor hun tonnetje salarisverhoging bedankten.
Ik grinnikte nog even bij het lezen van het persbericht waarin de topbankiers verklaarden 'met ziel en zaligheid' gewerkt te hebben aan het redden van twee zwaar gehavende banken (ABN Amro en Fortis) en het klaarmaken voor een beursgang.
Ironisch genoeg gaat dat laatste nu niet door, aangezien er te veel reputatieschade is opgelopen. 
Rik van Slingelandt van ABN Amro geeft kamerlid Jesse Klaver het 'vingertje' (foto ©ANP)
Gisteravond was het opnieuw smullen toen de voorzitter van de commissarissen, Rik van Slingelandt, vragen moest beantwoorden van kamerleden. Kijk hier voor het NOS fragment. Het leek allemaal een grote persiflage, alsof het een goed nagespeeld fragment van de theatervoorstelling ‘Door de bank genomen’ van de Verleiders was.
Deze commissaris bleef met droge ogen gewoon volhouden dat het toch echt de juiste beslissing was geweest om die ton salarisverhoging toe te kennen. Dat kan toch niet waar zijn? Berouw over de onrust in de maatschappij maar niet over het besluit… Als het inderdaad zo is dat de toezichthouders en topbankiers geen aansluiting en gevoel meer hebben bij wat er in de maatschappij leeft, is er dan niemand geweest van de communicatie-, pr- of marketingafdeling die van te voren gewaarschuwd heeft dat dit de hele beursgang zou frustreren?
Niemand?
Is er dan niemand geweest die ze heeft gewezen op de reputatieschade als gevolg van dit besluit?
Nu doe ik het weer. En dat terwijl ik helemaal niet wil ‘bank bashen’. Ik voel juist sympathie voor de vele marketing- & communicatieprofessionals die in de financiële sector werken.
Zij doen elke dag hun best voor de juiste merkstrategie en -activering. Ik twijfel er niet aan dat zij wel het klantbelang voorop willen stellen. Ik ben er van overtuigd dat het merendeel van de medewerkers bij de banken en verzekeraars het goed met hun klanten voor heeft en zich schaamt voor hun topmannen. Ik vraag me af wat er allemaal nodig is om te komen tot de benodigde hervorming. Immers, een nieuwe generatie bankiers zal in de huidige context vol perverse prikkels snel tot hetzelfde gedrag vervallen.
Hoe krijgt de bankier zijn aanzien weer terug?
Alexander Koene
BR-ND Emotive Transformers

4/5/15

ROI. Een concept zonder waarden?

Dit artikel is ook gepubliceerd op de blog van BR-ND en op Adformatie
Wint het rendementsdenken de strijd van het goed en kwaad?
We leven gelukkig in een ‘vrije’ markt. Net zoals velen ben ik ervan overtuigd dat dit een waardevolle vorm van marktwerking is. De welvaart lijkt goed te gedijen bij een markt met gelijke kansen voor iedereen. Onze wetgever zet de morele piketpaaltjes, de waarden waarbinnen we het spel moeten spelen. Binnen dat speelveld gaat het in het bedrijfsleven over het rendement van investeringen. Zelf doen of uitbesteden? Hoeveel geld kost het en wat levert het op? Des te meer, des te beter. Einde discussie, toch?
Verbonden door waarden van betekenis
Tot enkele decennia geleden hadden we in de maatschappij allerlei morele zuilen met ethische opvattingen. Over goed en kwaad. Over de 10 geboden, over waarden als vrijheid, gelijkheid en broederschap. Mensen waren lid van een kerk en een sportvereniging, men las een bepaalde krant en was lid van een politieke partij. Dat gaf mensen houvast, richting en identiteit. Je hoorde er bij. Je was met elkaar verbonden door waarden van betekenis.
Inmiddels leven we in een nieuwe tijd met veel meer individualisme, meer kennis en oneindig meer informatie. Een tijd waarin het media aanbod hyper gefragmenteerd is en waarin we met zijn allen voor het nieuws zorgen. Ik lees dankzij Blende interessante stukken uit alle kranten en ben me niet meer bewust van de waarden die de individuele krantenmerken voorstaan.
Bovendien leven we in een tijd waarin het (inter)nationale bedrijfsleven veel politieke en maatschappelijke macht heeft. Ik doel op praktijken waarbij belastingvoordelen uit onderhandeld worden met onze nationale overheid; bestuurders van de grote organisaties een veelvoud aan salaris verdienen vergeleken met de leiders van ons land; en grote merken door commerciele communicatie ons gedrag sterk beïnvloeden.
Gedrag dat er op gericht is om consumptie en aankoop te stimuleren zodat de financiele prestaties van organisaties verbeteren. En het bruto binnenlands product verder wordt opgestuwd. Financieel rendement lijkt inmiddels ons zakelijk denken te domineren. Is er nog wel iets anders zou je haast gaan denken? Of is dat wat van werkelijke waarde is voorbehouden aan ons prive leven?
Goed en kwaad

Dat is niet altijd zo geweest. De Tsjechische econoom Tomáš Sedláček neemt ons in zijn boek Economie van goed en kwaad aan de arm hoe het economisch denken door de eeuwen heen sterk moraliserend is geweest. De Bijbel, Aristoteles en Adam Smith; economische theorie ging altijd samen met ideeën over goed en kwaad.
Smith, door velen beschouwd als de grondlegger van vrije markt met zijn boek The wealth of nations (1776) was een moraalfilosoof. Hij was van mening dat het nastreven van eigen belang vanzelf het maatschappelijk belang zou dienen. De 'onzichtbare hand' van deze vrije markt zorgt voor harmonie en evenwicht. Smith veronderstelde dat prikkels tot zelfverrijking er voor zouden zorgen dat er meer gelijkheid komt in de verdeling van het geld en welvaart. Kortom, zijn economische theorie diende allerlei ethische en moraliserende waarden.
Het lijkt wel of die theorie lange tijd goed heeft gewerkt, maar het laatste decenium min of meer tot stilstand is gekomen.
Perverse prikkels
De perverse prikkels tot zelfverrijking in het bedrijfsleven zijn inmiddels dusdanig groot, dat er vaak weinig ethiek meer te vinden is. We zien het graaigedrag sterk toenemen bij onze politici, de bestuurders van de organisaties, en ook menig ondernemer start zijn bedrijf met als enige echte reden het maken van veel winst. Productieprocessen worden geoutsourced naar lage lonen landen, mensen zijn uitwisselbare productiemiddelen en de bedrijfsvoering wordt bestuurd aan de hand van harde kengetallen.
Terwijl ik dit schrijf is er grote maatschappelijke verontwaardiging over debuitensporige salarisverhogingen van de hoofdbankiers van de ABNAMRO en ING. En zijn er recent o.a. nogal wat VVD-politici die onethisch gedrag hebben laten zien. Mensen om mij heen zijn boos en verontwaardigd. Soms lijkt het allemaal wel een grote parodie.
De hoeveelheid zwart geld en de witteboordencriminaliteit in ons land zijn inmiddels schrikbarend. De Algemene Rekenkamer heeft  berekend dat in Nederland in 2010 voor zo’n 16 miljard euro is witgewassen. Via allerlei juridisch financiële constructies blijkt dit inmiddels buitengewoon winstgevend te zijn.
Waar zijn de morele en ethische waarden gebleven?
In mijn eigen vakgebied, de ‘brand marketing’, zijn we de laatste tijd massaal aan de slag met de gouden cirkel van Simon Sinek. Iedereen stelt inmiddels zijn klant terecht de ‘why'-vraag, of klanten stellen ons die vraag, want ze weten zelf vaak niet goed meer waarom ze bestaan. En zien we de wat mij betreft welkome ontwikkeling dat bedrijven zoals Unilever inmiddels een Social Mission hebben geformuleerd en met hun Sustainable Living Plan wereldwijd een positieve maatschappelijk bijdrage proberen te leveren. Of Tony's Chocolonely die me blij maakt met hun eerlijke slaafvrije chocolade.
Treffende citaten
Sikko Gerkema reageerde op mijn eerdere blog Is eerlijke marketing echt een illusie met treffende citaten uit het boek ‘Manager ontmoet monnik.’ Dit gaat over gesprekken tussen de Benedictijn Anselm Grün en Jochen Zeitz, CEO van Puma. Ik citeer een paar waardevolle zinnen. “Als bedrijven waarden minachten, worden ze op den duur waardeloos. Want wie waarden minacht, veracht uiteindelijk de mens en dus ook zichzelf. Waarden houden ons en het samenleven gezond en versterken het samenwerken. Eerlijkheid en transparantie zou ik graag waarachtigheid willen noemen. Ik handel zo dat ik de ander eer bewijs en ook mijn eigen eer bewaar. Waarachtig betekent in eerste plaats gedrag van de mens ten opzichte van zichzelf. Waarachtig is degene die met zijn innerlijke wezen overeenstemt.
Wie op deze manier waarachtig is, zegt ook de waarheid en drukt zo in zijn hele gedrag uit dat hij betrouwbaar is, dat hij meent wat hij zegt en hoe hij zich gedraagt. Waarachtigheid is de deugd die ons ertoe brengt helemaal onszelf te zijn, authentiek te zijn. De waarachtige mens is altijd tevens een betrouwbare mens. En een bedrijf dat waarachtigheid in zijn vaandel schrijft en probeert na te leven, zal betrouwbaarheid naar zijn klanten uitstralen.
Zo wekt het bij hen het gevoel van veiligheid. Waarden houden waardigheid van mensen in ere, waarden belichamen we; je zou kunnen zeggen dat de mens die naar ze leeft, zelf die waarde is. De waarde van geld is echter meetbaar, geld heeft waarde maar is er geen. Zo wordt het verschil tussen waarden op zich en de waarde van geld al in het spraakgebruik duidelijk; het ene betekent zijn, het andere hebben.
Amen. Ik kan het zelf niet treffender verwoorden
Behalve de opkomst van het waarden-denken zien we de laatste jaren verder een heel sterke groei van het ROI denken. Niet alleen in de traditionele old skool marketing en communicatie willen we maar al te graag weten wat voor soort investeringen het hoogste rendement heeft, maar juist nu ook voor alle nieuwe digitale communicatie is het een gevleugeld begrip geworden.
Wanneer online marketeers praten over ‘content’ gaat het vaak helemaal niet over relevante waarden maar over ratios van traffic, likes, shares, leads en vooral het magische woord ROI. Dat is verrekte jammer, want juist in de online wereld lijkt het mij vooral de emotionele waarde die mensen raakt en bedrijven die hun hart op de goede plek hebben zitten zijn vaak razend populair.
Het valt mij op dat ik Richard Branson (Virgin), Ricardo Semler (Semco) en Tony Hsieh (Zappos) dagelijks zie voorbij komen op Facebook, Twitter en Linkedin. En dat terwijl Virgin, Semco en Zappos volgens mij niet heel erg actief zijn op de Nederlandse markt.
Het zijn stuk voor stuk bedrijven die hun purpose niet verloren hebben en waar de leiders er alles aan doen om een waardevolle cultuur tot bloei te brengen en dit uit te dragen met hun merk. Het zijn vandaag de dag onze nieuwe helden.
ROI denken zorgt voor waardenvrij of waardenloos denken. Nadeel aan al dat ROI denken is dat je vanzelf louter gaat handelen naar meetbaar direct resultaat en vervolgens niet meer hoeft na te denken over de morele waarde. Je wordt lui want het ontslaat je vanzelf van de verantwoordelijkheid om vanuit waarden en overtuiging te blijven handelen, immers de cijfers spreken boekdelen en sturen de content.
Waar is de waardevolle bijdrage van de non-conformisten uit de creatieve industrie?
Zoals met alle mooie dingen in het leven gaat het ook hier niet om een keuze tussen het een of het ander. Om maar even terug te gaan naar Adam Smith in 1776.
Hij was er van overtuigd dat vrije prikkels tot zelfverrijking en een eerlijke en welvarende samenleving in elkaars verlengde lagen. De vraag die ik mij stel is hoe de creatieve industrie met zijn eigenwijze vrije denkers, de visionaire geesten en kunstenaars in beeld en schrift die zo belangrijk zijn voor verbetering en ontwikkeling van de welvaart, weer positief waarde gaan bijdragen aan de samenleving.
Is het nu niet de tijd voor een nieuwe generatie reclamemakers om op te staan en van zich te laten horen? Om weer ethische waarde te ontwikkelen door commerciële communicatie? Of moet ik daar niet op rekenen en erop vertrouwen dat onze politici en de leiders uit het bedrijfsleven dit alleen gaan doen?
PS: Ik ben op zoek naar goede voorbeelden van Nederlandse organisaties die succesvol vanuit een maatschappelijke 'Purpose' zijn gaan bloeien. Suggesties worden gewaardeerd!

3/23/15

Profit Is My Purpose

Dit artikel staat ook op de blog van BR-ND  

We gebruiken in het brand marketing vak veel begrippen die nogal verwarrend zijn voor niet-ingewijdenen. En bovendien hebben veel termen nogal wat overlap in hun betekenis. De laatste jaren hebben een aantal mooie nieuwe termen ons vak verder verrijkt. Ik heb het hier specifiek over de ontwikkeling dat organisaties steeds vaker aandacht geven aan hun positieve maatschappelijke rol. Ik heb het over begrippen als 'Purpose', 'Why' (Uit de Gouden Cirkel van Simon Sinek), 'High Ideals' (van Jim Stengel) of de Social Mission van Unilever.

Voor het gemak vat ik al die woorden in dit artikel samen onder de term 'Purpose', waarmee ik het dan heb over het maatschappelijke bestaansdoel van een organisatie. 

Steeds meer bedrijven proberen zich te profileren met hun Purpose. In een traject dat wij onlangs hebben gedaan voor Natuurmonumenten hebben we ontdekt dat de Purpose vooral erom gaat dat alle Nederlanders, ieder op zijn eigen wijze, kunnen genieten van de natuur. Dat is belangrijk, want als je van de natuur geniet, ga je het waarderen en beschermen. Of voor het GVB, het vervoersbedrijf van Amsterdam, waar de Purpose gaat over het leven van alle mensen in Amsterdam plezieriger te maken. Iedereen moet zich snel en goedkoop door de stad kunnen verplaatsen. Dat is belangrijk voor de leefbaarheid in de stad. Nog een voorbeeld waar ik aan moet denken is Tenzing Travel (voorheen Kuoni), een verre reizen specialist, waar de Purpose gaat over het leven van mensen te verrijken met bijzondere ervaringen en herinneringen. Of Triodos Bank met als Purpose om geld te gebruiken voor positieve sociale, leefomgeving en culturele veranderingen.  

Wat me opvalt is dat de meeste Purpose beschrijvingen heel emotioneel zijn en gaan over iets fundamenteels wat je je klanten wilt bieden vanuit een visie die je als organisatie hebt. Purpose is daarbij van een andere orde dan de traditionele 'positionering', waarbij vooral gezocht werd naar iets relevants waarmee een merk zich kon differentiëren ten opzichte van concurrerende merken. Bij het zoeken en verwoorden van Purpose is 'onderscheid' minder relevant en gaat het veel meer om een hogere missie om iets te veranderen in de maatschappij. Het gaat vaak over hoe je waarde toevoegt aan het leven van mensen of een misstand waar je een oplossing voor wilt bieden. Voor dienstverleners als het GVB of Natuurmonumenten ligt de Purpose dicht bij het bestaansdoel van de organisatie. Maar voor productmerken is de uitdaging om de Purpose te vinden meestal veel groter. Maar ook daar zijn vele mooie voorbeelden te vinden van een aansprekende Purpose. Ik heb bijvoorbeeld aan het eind van het vorige millenium bij de Iams Petfood Company (toen P&G, nu onderdeel van Mars) gewerkt en daar ging het toen al over 'saving the worlds dog and cat population'. Want dieren die gewone en goedkope industriële voeding eten, worden vaker ziek en leven minder lang.

Interessant is dat de opkomst van Purpose paralel loopt met de groei van MVO (maatschappelijk verantwoord ondernemen) ook wel genoemd duurzaam ondernemen. Vanuit de OESO zijn richtlijnen opgesteld waar bedrijven aan moeten gaan voldoen.
Definitie van duurzaam ondernemen is "Duurzaam Ondernemen is bij alle bedrijfsbeslissingen zowel een hoger bedrijfsrendement nastreven, als de kansen benutten voor een beter milieu en meer welzijn van de medewerkers en de maatschappij. Het gaat om activiteiten die een stap verder gaan dan waartoe de wet verplicht; vanuit maatschappelijke betrokkenheid en een toekomstgerichte visie".

Naarmate het fenomeen duurzaam ondernemen het afgelopen decennium bekendheid heeft gekregen, gaan consumenten en medewerkers het belang ervan inzien en gaan ze voorkeur krijgen voor organisaties met een duidelijk MVO beleid. Internationale schrijvers als Roy Spence (It's not what you sell, it's what you stand for) en Simon Mainwaring (We First: The future of profit is purpose) maken deze koppeling heel duidelijk. De transparante wereld waarin we leven versterkt dit in hoge mate. Organisaties die een heldere Purpose hebben en duurzaam ondernemen hebben de toekomst. Denk maar eens aan de spectaculaire groei en merkvoorkeur van Tesla. Of aan Starbucks waar Howard Schultz zich in het openbaar hard maakt voor gelijke rechten voor alle rassen en geaardheden. 

Het grote voordeel van het uitdragen van en handelen naar een Purpose die mensen gelukkig maakt, is dat het bepaald geen windeieren legt. In diverse studies is aangetoond dat bedrijven met een heldere Purpose veel winstgevender zijn. Diverse wetenschappers zoals bijvoorbeeld Raj Sisodia et all. hebben hier onderzoek naar gedaan. Bedrijven die niet de 'share of wallet' strategie maar de 'share of heart' strategie volgen en daardoor warme emotionele relaties met gelukkige klanten opbouwen, renderen beduidend beter. Het is opmerkelijk dat hier wetenschappelijk onderzoek naar gedaan wordt, want je zou toch mogen verwachten dat bedrijven die er op gericht zijn het geld van klanten af te pakken, niet de voorkeur hebben. En bedrijven die klanten en de maatschappij willen helpen en waarde willen toevoegen, de voorkeur. Maar omdat we in een kapitalistisch systeem leven waarin geld verdienen het ultieme doel is, is het klaarblijkelijk nodig om aan te tonen dat 'goed doen' een betere strategie is dan 'slecht doen'. Ook in financiële termen. 

Samenvattend denk ik dat we heel gelukkig moeten zijn met de opkomst van het Purpose denken binnen ons vakgebied. Immers, als wij onze creativiteit en kennis louter inzetten om onze klanten meer te laten verkopen, dan zorgen we voor en zijn we mede verantwoordelijk voor verdere verloedering van de commercie en afbraak van de maatschappij. Een wereld waarin iedereen gedreven is door meer geld is bepaald geen mooie en gelukkige wereld.
Ik denk na aan de woede overal in de maatschappij, die deze week weer opstak na de belachelijke salarisverhogingen van de leiders van de ING en ABNAMRO. Ik vraag me af wat hun Purpose is en geloof dat het Profit is.
23 Maart 2015

3/18/15

Eerlijke Marketing Een Illusie?

Article also published on the blog of BR-ND | Emotive Transformers

Een artikel van Madelon Engels deed mij denken over de vraag of marketing eigenlijk nog wel ethisch is. In een wereld waarin het steeds meer draait om geld verdienen en waarbij alles daartoe gerechtvaardigd lijkt, weliswaar binnen de wet, kom je er dan nog als je gewoon 'eerlijk' wilt zijn? 
'De manier waarop marketing wordt bedreven, staat mij steeds meer tegen'
Ik herken dat maar al te goed. Niet alleen hoe marketing bedreven wordt, maar ik zet steeds vaker vraagtekens bij de manier hoe veel organisaties hun bedrijfsvoering inrichten en met mensen omgaan. Ik vraag me af wat het doel is van al die bedrijven, anders dan geld verdienen? Gelukkig zijn er steeds meer leiders van bedrijven en ondernemers die zich dat ook beginnen af te vragen. Is het een filosofische reflectie over het nut der dingen die met de jaren komt? Of zijn we in de maatschappij echt zo ver afgegleden dat geld en macht de enige echte maatstaf van succes is? 

De transparantie zet door en we worden via sociale media dagelijks geconfronteerd met alle oneerlijke praktijken. We komen er achter dat geraffineerde suiker de grote boosdoener is voor veel gezondheidsproblemen. Dankzij Tony Chocolony weten dat er slaafvrije en foute chocolade is. We weten dat er in frietjes van McDonalds een soort siliconen zitten die ook wordt gebruikt in borstimplantaten, speelgoedblubber, haarconditioners en andere cosmetica. Dat Primark kleding in derde sweatshops door kinderen laat maken. Dat Monsanto inmiddels de wereld zaadmarkt in handen heeft waardoor al onze voeding genetisch gemanipuleerd is. Dat BlueBand margarine volledig bestaat uit chemisch-synthetische transvetten en kunstmatige additieven met nagenoeg geen enkele voedingswaarde. We weten dat de witteboordencriminaliteit floreert, de bankiers van de RABO, ABNAMRO en ING graaiende zakkenvullers zijn, we weten van de derivaten fraude bij woningcorporaties als Vestia en we weten van frauderende accountants van KPNG. We weten dat Facebook onze privacy niet serieus neemt en we kennen het sustainable living plan van Unilever en weten dat ze kleine verdachte bolletjes in hun Lipton thee stoppen. 

Afgelopen week was ik te gast bij de Art Directors Club Nederland voor het debat over reclame met inhoud en wat houdt reclame tegenwoordig nog in. Behalve dat het een stimulerende avond was met een levendige discussie bleef bij mij toch vooral hangen dat het reclamevak behoorlijk in verval is. 
'Wiens brood met eet, wiens woord men spreekt'
De teneur was dat reclame toch vooral de producten en diensten van adverteerders moet zien te verkopen. Het succes van campagnes wordt gemeten aan de hand van rendement. De reclamemakers hebben geen eigen maatschappelijk doel en opereren vooral uitvoerend en afhankelijk van de wensen van hun klant. Tegen de klant ingaan is moeilijk omdat de relatie schade oploopt en loyaliteit ver te zoeken is. Opdrachtgevers hoppen van het ene specialistische bureau naar het andere bureau. Wat heeft het vak nog te bieden aan getalenteerde visionaire kunstenaars als ook hier geld de macht heeft gegrepen? 

Gelukkig is er ook positief nieuws. Ondergronds borrelt er van alles. Veel mensen zijn teleurgesteld door de praktijken van de grote bedrijven. Ze willen dat het verandert. Er ontstaan allerlei kantelbewegingen. Mensen gaan zelf weer het initiatief nemen. Ze willen niet langer wachten tot het 'van bovenaf' verandert. Er ontstaat een tegenbeweging. Een bank als Triodos voelt dat goed aan en ze wakkeren dat sentiment verder op. Het moet en kan anders. Het biedt kansen voor ondernemerschap. Afzetten tegen de grote mastodonten die vastzitten in hun winstbejag. Denk maar eens aan supermarktketen MARQT en haar streven om ons weer écht te laten eten. Of aan reclamebureau Lemz dat met haar pro-sociale bestaansdoel probeert aan te zetten tot positief gedrag.  

Waar het om lijkt te gaan is dat zodra geld het handelingsperspectief is, er allerlei perverse prikkels ontstaan. Allerlei oneerlijke praktijken. Joris Luyendijk vertelt over hoe de financiële wereld in London weer is teruggekeerd naar de praktijken van voor de financiële crisis. De verleiders met hun voorstelling 'Door de bank genomen' maken met hun gitzwarte humor duidelijk dat de financiële wereld echt om te lachen is als het gelijktijdig niet zo schrijnend zou zijn. 

Als geld niet het doel is, wat dan wel? Dit is de uitdaging waar Kim Cramer PhD en ik ons de laatste jaren bij BR-ND steeds vaker mee bezighouden voor onze opdrachtgevers. Wat is een doel groot en inspirerend genoeg om aan te zetten tot positief eerlijk gedrag? Tot gedrag dat zorgt voor gelukkige klanten en medewerkers. En nog belangrijker, hoe zorg je er voor dat zo'n doel niet blijft hangen in de bestuurskamer, maar door iedereen wordt ervaren als inspirerend, belangrijk en de moeite waard. Wil je meer over 'emotive branding' weten, aarzel dan niet ons uit te nodigen voor een gesprek.  

3/11/15

Not Money But Purpose Stupid

Are we in business for the money? Are the numbers more important than the purpose? Are humans a means for production? Is all we do justified by the bottom line? Are brands mere constructs to sell more? Since when did business forget we are human? 

These questions came to me while working recently for one of the largest charity foundations in the Netherlands. In their case, for two decades seeking funds became the main driver for success. Connection with society and internal passion for their good cause eroded gradually.

Also I observe that many organisations, such as larger medical institutions, are increasingly managed by their numbers. And by doing so, their dependency from the insurance financials is on the rise. In fact, in organisations where you would least expect to find a dominant financial and operational focus, nowadays it seems the contrary. This weekend I spoke with the head nurse of a large academic hospital in Amsterdam and she confirmed my suspicion that employee morale has never been lower. Her patients have turned into numbers and production is their deliverable. Also I recently discussed with a leader of a world famous medical institute in tropical disease, with a wealth of knowledge and employing practical programs actually saving lives in third world countries. Also in this case, it is money that drives the thinking with the consequence that morale is seriously in the black.

Increasingly I hear that people employed by these kind of organisations cannot cope any longer. They have lost their purpose, pleasure and flow. They are frustrated and suffer from stress. Sick leave is on the rise and burnouts are common. There seems to be a structural problem. How can suppressed culture and empathically neglected coworkers ever be successful?

How can a brand shine and attract customers if the people are down? How can customers be happy if the employees are depressed? Let's not forget that in a transparant world, people are the brand. Their morale, expressions and behaviour determines how the brand feels,  not the communication or the visual design. From a psychological and behavioural point of view, it is naive to expect financial focus to lead to positive behaviour. People are highly emotional creatures and abstract numbers and performance indicators are meaningless, when it boils down to inspiration and motivation.

What's your purpose?

“Purpose is not just about social purpose, although a desire to improve the wellbeing of others is a characteristic of many entrepreneurial businesses. It means having a clear reason to exist that is above and beyond the pursuit of profit. It might be a desire to change how people live their lives or carry out their work; a desire to tackle a social ill or perceived inequality; or simply a desire to entertain, amuse and bring joy.” Maria Pinelli VP EY in Huffington Post

Although numbers are important to measure performance, it is by far not sufficient te create a happy workplace and reputation. It might even be counterproductive. That is why successful organisations embrace a compelling purpose. Something big and important enough to strive for and enjoy the rewards. Such companies have their purpose at the very core of their business.

It makes the difference between the one GVB tram conductor who sees his job as to sit his shift from nine to five by checking if all passengers payed their fees, and his colleague who smiles friendly upon entry, greets me happily and points out that I still have some shaving foam on my left earlobe. And he wishes me a happy day upon my point of arrival. 
Spring Gentian
Purpose makes the difference between a forester who gives trespassers a penalty if they walk outside the official tracks and his colleague, who takes people along into the bush off the beaten track to show them a flowering field of wild spring gentians.

In short, we cannot create attractive brands, favourable reputation and happy people, without an emotive purpose. So we must insist from our clients that they are willing to invest serious time and money in discovering their purpose and translating this into action. If purpose remains lip service and money the sole business driver, than all our efforts are meaningless.

The collective quest for purpose is the start of creating a happy workforce with attractive brands and high customer satisfaction. The money will follow, in that order please.
Do you also want a purpose driven brand? Click here to see which organisations we have helped with creating a purpose driven brand. We are at your service.  

1/10/14

BR-ND HEARTBEATS

Because it is Valentine’s Day today, we share with you our Heartbeats. These are the things we vigorously believe in, what drives our behavior, brand thinking and culture. We did not invent our Heartbeats overnight; they literally grew upon us over the last couple years.
  1. We always experiment with newness
  2. Action deserves to be celebrated
  3. Knowledge is for all
  4. We are free to live our own life
  5. Sports keeps up healthy, happy and inspired
  6. We love warm lunches
  7. Everybody is welcome
  8. We don’t take ourselves too serious
  9. If you look closely, beauty is everywhere
  10. Think emotive

We always experiment with newness.

We love new ideas, new technologies, new thinking. We believe we can only develop ourselves if we are constantly prepared to embrace new ways. We see our company as a playground for creative thinking. Because we are curious creatures.
Action deserves to be celebrated. 
Everything what happens is the result of our own actions. Sometimes we succeed, sometimes we fail. Sometimes it is not clear what it might lead to. But whatever we do, it takes courage to take action. And we just love to throw a party to share what we do. Because we are party animals.
Knowledge is for all.
We are a small organisation with a limited client base. Our science based knowledge, methods and tools can only make an impact if we share it with like-minded people around the world. Because giving is all we have.
We are free to live our own life.We believe in personal responsibility. Our personal and working life is intertwined and we see our co-workers as our friends. That’s why we don’t have fixed holidays or working hours. That’s also why we are picky in the people and organisations we aspire working with and for. Because we have one life to live.
Sports keeps up healthy, happy and inspired.Our co-founders are sporty people. Kim used to be a semi-professional dancing queen. Alexander is a skiing instructor and long distance runner. Without sufficient physical activity we don’t feel sharp. That’s why we encourage people to train. That’s why we organize our weekly bootcamp. And why we run for charity together. Because everybody with a body is an athlete.
We love warm lunches.
We believe that eating together creates social bonds. The typical Dutch sandwich with milk isnot our idea of a hospitable lunch. Kim’s roots are in Indonesia, that’s why we love nasi goreng for lunch or even for breakfast. Alexander lived many years in Indonesia and Italy and simply loves warm lunches. And fortunately there are so many wonderful restaurants in Amsterdam.
Everybody is welcome.We are a warm open place for people who share our interest in people, beauty and technology. Just for a coffee or sometimes for more, you are most welcome. And when we are too busy, we will let you know. Because we love hospitality.
We don’t take ourselves too serious.We do not aspire expensive cars, fancy suits or exquisite watches. In the end, the only thing what really matters is a caring relationship with one’s beloved ones, friends and our community. Because we are ordinary people and we are proud of that.
If you look closely, beauty is everywhere.People are capable of tremendous things if they have a purpose, if they can be part of something bigger. We beautify the world by bringing meaning to the forefront. Because meaning is where the actions starts.
Think emotive.We play, game and shake people on a creative leap. We believe in a co-creative approach where we all matter and have a voice. We show we care. We surprise people with our tiny deeds of goodness. Because we are human. 

HAPPY RULES AT WORK

Everybody at some time, feels a need to know about the purpose of life. Why am I here? What role am I to play? Why should I suffer? How can I make my life happier? Probably we all sometimes dwell on these questions, but it seems there are no easy answers. The search for finding purpose and happiness in our little lives, seems intrinsic to our human needs. Don’t we all deserve a meaningful life? Don’t we all deserve happiness at work?
When I was a young man, I thought that I could give meaning to my life by striving for material wealth, a jet set lifestyle, a successful career. And that’s what motivated me to work hard, earn a degree in business administration and cleverly manoeuver my way up to the higher ranks on the corporate ladder. A bigger bank account, a bigger house, a bigger car, a bigger family and a bigger wife was the result. At hindsight it comes as no surprise that all this material wealth did not lead to a happier life. In the end it felt shallow and empty. And worse, on the way I lost the love for thé love-of-my-life as well.
True happiness is many things to many people and no single definition seems to hold. Some people think about happiness as the enjoyment of simple hedonistic virtues. Others think about spiritual meaning, connection and love. In the end I believe the search for happiness is  the driving energy for all our behaviors.
My life is a cliché. As I went through my midlife phase, I became interested in psychology, sociology and philosophy. Questions like why do we do the crazy things we do and what is the true meaning of love and attraction caught my attention. Frantically I studied all scientific evidence  published in the field of human drives, motivations and emotions. This knowledge enriched my understanding and it also changed my personal aspirations and goals. No longer am I driven by bigger, by more.
I started appreciating the value of true mental connection with like minded people. As I left the corporate ladder – around the turn of the century – and started giving shape to a branding consultancy in the decade that followed, I increasingly resisted working with colleagues who were not my close friends.  Also I became aware that creative juices flow so much better in beautiful surroundings. And that people can only bloom if they are physically and mentally in top shape. I discovered that money is the wrong motive. It leads to the wrong decisions, as we all have witnessed over the last couple of years.
My personal journey to an inspired and meaningful life has provided me with some basic ‘happy’ behaviors. At BR-ND we try to live by these rules every day. I believe these behaviors are pretty much universal. Every person, team and organization would benefit is they would pursue them. I am always amazed when I start working for a client that these basics are not in place. How can teams deprived from happy behavior ever be successful? How can brands without happy energy ever be attractive?
To summarize these ‘happy’ rules:
  • Discover your personal and team purpose. Do this together and realize it is a process. Don’t let yourself be squeezed into some sort of corporate mission and value statement, which you don’t believe in nor have been part of. We are talking personal human feelings here. Why do you exist and why is this important? What are you fighting for and what beliefs do you stand for? How do you jointly want to impact the world around you?
  • Select people around you who are or can become your true friends. Teams will never flourish is there is no emotional connection, interest and understanding. Focus on the talents, not the tasks or competences. We talk loving connections, empathy and personal growth here.
  • Create a culture with more than sufficient space to dream, investigate, create, destroy and reconstruct. Without clear deliverables. Unleash that child inside you. Go play!
  • Eat together and make sure you taste what you eat. Warm meals are even better. Seek variety in your nutrition. Don’t go for factory made foods, but take the effort to prepare and enjoy meals together.
  • Get fit together. Make it practice to participate jointly in regular sports activities. Daily exercise makes instantly happy and if you do this together the team gets even stronger connected. Decide, commit, act. Sports is fun and instantly boosts happiness.
  • Make sure the place you work in is beautiful. Paint the walls in nice colors and get fresh flowers. How about smell and music? We talk aesthetics here.
With these ‘happy’ rules in place I promise you it will be so much easier to pursue operational effectiveness. Interested in seeing these behaviors in practice? Make an appointment with me at BR-ND. You are most welcome!
Amsterdam, 3 august 2013
Alexander Koene
Proud Co-Founder BR-ND

TRANSFORMATION OF A DIVA

From the very start that I met Kim Cramer – my proud co-founder of BR-ND – back in 2005,  she made an amazing impression on me. Fresh from University, armed with scientific thinking and heaps of empathy, she filled a large gap in my professional reality. Together we discovered and grew emotive thinking in branding, which culminated in the innovative services of our firm. And although I myself am always stubbornly pushing for transformation whatever, it was Kim who kept me on track. Critical in her analysis, loyal in her friendship and committed to change the world of branding in a blissful way.
Over the last year Kim went through the most significant transformation herself.  She gave birth to new life; a boy named Kai.
I witnessed her transform both mentally and physically over an amazing short period. One moment we crossed the finish line of the Marathon of Amsterdam end of 2012, the next moment her belly started to grow. I also saw the gradual changes in her temper. Motherhood is such a permanent emotional transformation. I don’t know any life event so transforming that wouldn’t come with heaps of anxiety, worry, regret, ambivalence or wondering. It must be the nature of the beast. I remember how the pregnancy of the mother of my own children caused the most significant changes to her personality and to the nature of our intimate relation. Unfortunately, these less-than-glowing feelings are also among life’s best-kept secrets. I wonder if the emotions during pregnancy simply are caused by hormones run amok? Or is motherhood the ultimate test combining compassion and perseverance?
The last couple of months Kim has been on pregnancy leave. Basically I have had to run the show alone. Something I have had to adjust to after our 3-4 year period of intensive daily co-operation. I have come to understand how much she means to me and how difficult it is to run the operation without her on my side. I have been brutally confronted with my own operational shortcomings. And I have felt her absence from the office, simple things like the way she frantically types on her keyboard and her typical energetic steps when she walks around. Suddenly I have had to deal with project planning and financial follow ups. But most of all I missed her as a source of creative inspiration.
People have asked me about the future. Will Kim be back? Will she be able to combine her family chores with fighting for our purpose to change brands emotively? Where will her focus be?
I gave this question thought and I concluded things can only change for the better. Convinced I am that motherhood causes a fundamental transformation in women. Think of female extreme long distance runners performing even better directly after pregnancy. Women are even able to outrun males while breastfeeding on the go. Childbirth is the ultimate creative performance and it triggers survival instincts beyond the ordinary. Motherhood is the ultimate test combining compassion and perseverance. Will Kim transform from a Diva into a Lioness? For some a question, for me a yes!
On a personal note: Kim I can’t wait having you back later this month! Thankful I am in having you as a most empathic and competitive friend and business partner.
I also thank Celeste Miller, Daan Koene, Annelies Engel, Olivier van Veen, Michiel van Beek, Karin de Mos, Kim van der Brugge, Daphne Depassé and all other 23plusone friends for your friendship and support the last couple of months!
Amsterdam, 5 August 2013
Alexander Koene
Proud Owner BR-ND

POLICY OF HAPPINESS

If science proves that happiness improves business performance, shouldn’t policymakers act? Many people claim that ‘happiness’ in economic terms is defined as the pursuit and accumulation of material wealth. They reason that even an avalanche of positive research on emotional and physical well-being would have no traction in the policy world. The Western belief is, after all, that people are responsible for the happiness in their own lives.
Not the C-suiters.
I had a discussion with my mother yesterday eve – she’s from 1945. She seemed convinced that people have to be intrinsically happy, not contextually. And having a job is not a means to be happy, but a means to accumulate wealth. A job will allow for proper housing, food and leisure activities for the family. The care taking for the family promotes happiness, not the job itself. I failed miserably to convince her thinking differently.
She believes that in case a job makes unhappy, it is compensated for by the pay.
Apparently I am from a different generation and by definition I seem to disagree with her. While realizing this, I see so many hardworking people burn out. People very close to me. After many years of hard stressful work, they suddenly collapse. Often in the midst of life they hit the wall big time. Unsatisfied and drained by stress and subconscious frustration. Once they recover they realize that they have to change things. Making contextual changes to be happier. Often they are even prepared to sacrifice the height of their income.  
In my role at BR-ND I try to promote happiness through meaningful purpose. If people stop working for the money and start pursuing something worthwhile, they might get what everybody deserves; a rich, rewarding and happy life. Reality is however, that most companies are run for the money and in general they are not very happy and inspirational places. Let’s face it, who wants to work for, invest in or purchase from a greedy company?
Apart from promoting meaningful purpose, I am convinced that something else has a direct impact on the emotional happiness of people; the degree of physical well being. I mean sports and nutrition.
If policy makers would realize their organization performs better with engaged happy workers, shouldn’t they start with promoting regular sports activities? How can people be happy, if they sit behind their desks for over 8 hours a day? And probably 2 hours in the car. Day after day. Year after year.
The more I think about it the more I start liking it. Wouldn’t it be nice if every organizational team would be committed to the gym or outdoors for 45-60 minutes daily. Wouldn’t that have wonderful effects on teambuilding? Wouldn’t that have tremendous effects on creativity? Wouldn’t that boost happiness? And what about if organizations would provide for healthy foods? Lot’s of fresh vegetables, fruits and lean meats? What if teams would eat together instead of a sandwich behind their desk? What would be the positive impact on performance and results?
What if the purpose of an organization was to promote happiness?
And what if my mom would listen?

Alexander Koene,
Perros Guirec, 15 july 2013



10/15/11

UNLEASHING EMOTIVE CAPITAL

During most of my marketing career, I believed the measure for success to be market-share and bottom-line. Recent global developments have faded this belief and new perspectives on business are emerging. In summary, my conviction is that shareholder value has to shift from a ‘finance’ to an ‘emotive’ orientation. Assuming that we all wish to create a better, more beautiful world.

Over the past decades, corporate leadership has become obsessed with maximizing shareholder value. Nearly every measure taken in the corporate boardroom was justified by shareholder value. At the end of 2011 the Western world is sunk deep in a recession, which started in 2008 with the meltdown of the global banking system. And today, corporations driven by their financial greed, quite rightfully face a widespread distrust. This distrust cannot any longer be ‘repaired’ with positive brand communications, as it will backfire through powerful social networks. Most senior managers will agree (just as I did) that these beliefs drive corporate decision-making:
  • Leadership team is focusing on maximizing shareholder value.
  • Bonus schemes align the interest of management with shareholders and steer employee motivation.
  • Senior management is appointed for 3-5 years to show hard results.
  • Brand marketing drives customer demand.
  • Societal concerns, if recognized at all, can be addressed with CSR programs.
These belief systems have had their best days. Shareholder value thinking and bonus schemes lead to short term financial focus, which by definition ignores the long term continuity. Furthermore it has been proven over-and-over again that people are not motivated by money, but by development of their talents, autonomy in their actions and meaningfulness to others. And lastly, shareholder value ignores the consequences for the community nor does it develop the emotive capital of the organization.

From greed to great by unleashing the emotive capital.
Continuity and growth of an organization will be maximized, when profits are not taken, but instead re-invested to add even more value to society. Most companies are not started by their founders for mere profits. They exist to innovate, make the entrepreneur’s dream come true and help other people. Autonomy, meaningfulness and talent development are more powerful motivators than obscene financial schemes. Financial bonuses work best for lowly educated workers with simple and repetitive jobs. Even worse, higher educated people with creative jobs and a higher fixed income are demotivated by financial schemes, as it reduces their autonomy, makes them risk averse and kills their creativity to add value.
Addressing meaningful social issues and helping people to better their lives, has to be the fundamental existence of any organization. As soon as these things are seen as separate CSR initiatives, it becomes clear that it is not part of the existing ‘dirty’ business. In this context the (corporate) brand has to be repositioned as the ‘meaningfulness’, the compelling framework which links people with the organization’s emotive capital.
Brands which depend in their existence solely on clever consumer insights, without linking to an intrinsic emotive purpose, will cease to exist. Such brands will increasingly be recognized as a fake trick of the marketing department and their advertising agencies.
Alexander Koene, BR-ND The appeal company